بالاخره مایکروسافت تسلیم شده و یک سری ابزار هایی که با وب 2.0 هماهنگ باشند ارائه کرده است. این ابزار ها هیچ ایرادی ندارند، بسیار کارآمد هم هستند و کاربری آن ها بسیار عالی است. اما مشکلی که وجود دارد و حس خشم را در طرفداران وب 2.0 ایجاد می کند کپی کار بودن مایکروسافت است. مایکروسافت هیچ وقت copyright را زیر پا نمی گذارد اما بسیار آسان کپی می کند! امروز شاهد یکی از کپی های جدید مایکروسافت بودم (!). مایکروسافت پس از مشاهده ی موفقیت گوگل در زمینه ترجمه آنلاین متون، حالا ابزار جدیدی دقیقا همانند گوگل ساخته که متون رو از زبان های مختلف به زبان های مختلف تبدیل کند. نامش رو هم گذاشته: Windows Live Translator. نکته جالب توجه اینه که این محصول مایکروسافت رایگان است! (از مایکروسافت بعیده!) اما نکته ی مهم تر اینه که نتونسته با این عظمت تنهایی این کارو بکنه. در ساخت ترجمه آنلاین؛ شرکت سیستران به مایکروسافت کمک کرده و هسته ی اصلی ترجمه آنلاین مایکروسافت توسط همین سیستران ساخته شده. به این نتیجه می رسیم که این شرکت کم کم ، کم می آورد! اما چرا می گویم اسمش را نیارید؟ چون نام ایران از لیست کشورهای مایکروسافت حذف شده. به همین دلیل یک ایرانی نمی تواند در سرویس های live با استفاده از نام ایران ثبت نام کند و باید از اسم یک کشور دیگر استفاده کند. درست است که در تحریم هستیم اما دسترسی ایرانیان در گوگل بیشتر از مایکروسافت است. گوگل از فارسی و از ایران در زمینه های زیادی حمایت کرده و مخالف تحریم بوده، ولی به دلایل مختلف مجبور شده تا چند سرویس را برای ایرانیان غیرفعال کند،  اما مایکروسافت حتی نام ایران را از لیست خود خارج کرده است. پس “اسمش را نیارید! کم آورده!”