من با تو فرق دارم. من لینوکسی هستم. من آزاد هستم. من حق انتخاب دارم. من در بهشت برنامه نویسان زندگی می کنم. تفاوت من با تو این است که آزادی نرم افزار را درک می‌کنم و و هیچ‌وقت تحریم نمی‌شوم.
تا به حال از خود پرسیده اید که چرا جنبش نرم افزار آزاد تا این حد در ایران اوج گرفته؟ هرگوشه اینترنت و هر جایی از گپ و گفتگو های اینترنتی صحبت از آزادی نرم افزار است. در جلوی آن لینوکس پیشگام شده است. در ادامه حرف های محمدرضا بوذری درمورد ؛دلیل ترک لینوکس؛ دلیل های دیگری را نیز می‌دانم. او تنبلی را استدلال خوبی بر ترک لینوکس توسط افراد تاریک‌بین می‌داند. دقت داشته باشید هر کسی که از لینوکس استفاده می‌کند را نمی‌توان روشن‌فکر محسوب کرد و همان‌طور در نقطه مقابل هرکسی در سیستم عامل های دیگر کوته‌فکر نخواهد بود. همان‌طور که دانشجویی مجبور می‌شود که از یک نسخه لینوکس استفاده کند و او را فرد آزاد نخواهیم دانست. چون با اجبار تن داده. اما کسی که به تنهایی و فقط با کسب اطلاعات از دیگران دست به اقدام بزرگ تغییر سیستم عامل زده یک فرد آزاد است. از این رو آزاد است که با یک نگاه نگرش خود را بر نگردانده. گروهی از افراد با مشاهده تنها یک تصویر و صحنه از صفحه نخست توضیعی از لینوکس از این سیستم عامل روی برگردانده اند. دلیل دیگر این عمل علاوه بر تنبلی فرد عقاید و اعتقادات تحمیل شده به اوست. این تحمیل ها همانند اجرای بازی در ویندوز است که بعضی ها اعتقاد دارند فقط ویندوز بازی های رایانه ای را به خوبی اجرا می‌کند. پس دسته ی دوم بازی خوره ها (Game’s Geeks) هستند.
دسته سوم آنها که از لینوکس و آزادی آن روی برگردانده اند کسانی اند که عدم داشتن مهارت در استاندارد های رایانه ای آنها را برگردانده است. سیستم عاملی چون ویندوز همه سیستم های خود را استاندارد می‌داند به همین دلیل با تغییر سیستم توسط یک کاربر از ویندوز به لینوکس کاربر متوجه تفاوت های فراوان در قابلیت ها خواهد شد.
آری من با تو فرق دارم. ما با تو فرق داریم و این را درک کن.

هدیه من به لینوکسی ها :