تگ‌های “ویژگی لینک” یا همان تگ‌های link attribute، تگ‌هایی هستند که به پیوند‌ها در فایل‌های HTML مربوط می‌شوند. شما با تگ زیر آشنایی دارید:

<link rel=’stylesheet’ href=’CSS DOCUMENT ADDRESS’ type=’text/css’ />

با استفاده از آن می‌توانید به صفحه‌ی HTML خود، سندهای استایل خود را وارد کنید.

به‌تازگی موتورجستجوهای معروف، اعلام کرده‌اند که از نوع جدیدی از ویژگی لینک، پشتیبانی می‌کنند. این ویژگی لینک جدید که canonical نام دارد، برای مشخص کردن نسخه‌های متعارف و غیرمتعارف یک صفحه ساخته شده‌اند. برای مثال، فرض کنید که وب‌سایت بسیار بزرگی دارید که این وب‌سایت پر از صفحات داخلی است. مثلا سایت شما 120 صفحه دارد و شما در 100 صفحه از وب‌سایت‌تان به مقاله‌ی زیر لینک داده‌اید:

http://www.mysite.ir/product.php?item=MYITEM&category=MYCAT

اما در 20 صفحه‌ی دیگر به مقاله‌ی زیر لینک داده‌اید:

http://www.mysite.ir/product.php?item=MYITEM&trackingid=0000&sessionid=0000

درحالی که هر دو آدرس، یک مقاله را نمایش می‌دهد. در واقع تفاوت دو آدرس فقط در ظاهر آدرس‌شان است و هیچ تفاوتی در خود صفحات وجود ندارد. شما به خوبی می‌دانید که این دو صفحه، یکی هستند و با هم تفاوتی ندارند، اما یک موتورجستجو مثل شما فکر نمی‌کند و بین این دو صفحه، فرق می‌گذارد. این مسئله باعث بروز مشکلاتی چون عدم هماهنگی وب‌سایت با استانداردهای موتورهای جستجو می‌شود یا مثلا دوستان شما در وبلاگ‌شان به آدرس دومی که نامتعارف است لینک می‌دهند و این موضوع باعث می‌شود که آدرس اصلی (که آدرس اولی است) دچار بحران rank در جستجوگرها شود. یا بازدیدکنندگان آدرس دوم را آدرس اصلی مقاله فرض خواهند کرد. اما راه حل جدیدی که جستجوگرها ارائه کرده‌اند، استفاده از rel=canonical است. شما باید در صفحه‌ای که دچار مشکل دو آدرسی بودن شده،  یک تگ جدید به Head اضافه کنید و با استفاده از آن به crawler ها بفهمانید که شما باید به لینک متعارف این مقاله مراجعه کنید. با این‌کار مثلا اگر عنوان مقاله‌ی شما توسط شخصی در گوگل  جستجو شود؛ آدرس اصلی آن مقاله به عنوان نتیجه نمایش داده می‌شود نه آدرس فرعی آن. اکنون برمی‌گردیم به مثال خودمان. در مثال بالا من در صفحه‌ام که دو آدرس دارد، در بخش <Head> تگ زیر را وارد می‌کنم:

<link rel=’canonical’ href=’http://www.mysite.ir/product.php?item=MYITEM&category=MYCAT‘ />

با این‌کار موتورهای جستجو به صفحه‌ای که در تگ بالا مشخص کردم، اهمیت “تعارفی” می‌دهند، یعنی آدرس اول صفحه‌ی من، متعارف می‌شود و آدرس دوم نامتعارف.

نکات:

  1. این‌کار باعث حذف آدرس دوم از جستجوگر نمی‌شود. تنها موجب مشخص شدن آدرس اصلی می‌شود.
  2. استفاده از این ویژگی در وب‌سایت‌هایی با لینک‌های اتفاقی (random) موجب خرابی لینک‌ها در جستجوگرها و شناخته نشدن آن‌ها می‌شود.
  3. اگر به دنبال رعایت استانداردها به صورت کامل هستید، باید بگم که این روش هنوز استاندارد نیست.
  4. گوگل، یاهو، Bing و Ask جستجوگرهایی هستند که این link-tag را پشتیبانی می‌کنند و آن‌را پذیرفته‌اند.
  5. این روش را به توسعه دهندگان سیستم‌های wiki نویسی و سیستم‌های وبلاگ نویسی، پیشنهاد می‌کنم.
  6. در این tag نمی‌توانید صفحه‌ای را به‌طور کامل به یک دامنه‌ی دیگر ارجاع دهید.
  7. سیستم وبلاگ‌نویسی وردپرس، برای صفحات داخلی و هم‌چنین لینک‌های دائمی،‌ از این روش استفاده می‌کند.

اگر به اطلاعات بیشتری در این زمینه نیاز دارید، این مقاله بهترین مرجع برای شماست.